Ευτοπία – Η φλόγα της επανάστασης

Βιβλία / Κριτικές / Ελληνική Λογοτεχνία

Τριάντα οχτώ χρόνια μετά το Μανιφέστο, το οποίο έβαλε τέλος στην ελευθερία, τη δημοκρατία και τις αξίες. Τίποτα δεν έχει αλλάξει, αλλά και τίποτα δεν έχει μείνει ίδιο.
Το Μανιφέστο ζει και βασιλεύει, υπάρχει και εξελίσσεται. Δύο μυστικοί κόσμοι που αντιδρούν είναι αποφασισμένοι να το πολεμήσουν. Θα καταφέρουν να ενώσουν τις δυνάμεις τους;
Μια γνωριμία θα φέρει τα πάνω κάτω. Μια μεγάλη αγάπη.
Τι γίνεται όταν έχεις μεγαλώσει στη φωλιά του λύκου αλλά εσύ παραμένεις πρόβατο; Το απόλυτο κακό παίρνει πρόσωπο, σάρκα, οστά και συγκεκριμένο όνομα. Και πρέπει να μπεις στη φωλιά του λύκου για να το πολεμήσεις.
Ένας επικίνδυνος γάμος, κόντρα στις συνθήκες, που φέρνει αλλαγές στην οικογένεια. Είναι πράγματι πρόβατα αυτοί που πιστεύουν στις αξίες; Ή μήπως γίνονται σιγά σιγά λύκοι αποφασισμένοι να αγωνιστούν;
Η ανατροπή είναι προ των πυλών. Ο κίνδυνος και ο φόβος έχουν γίνει οι σύντροφοι όλων. Η απόφαση, το ίδιο. Κανείς δεν μένει ανέγγιχτος τα χρόνια του Μανιφέστου. Ήρθε πια το τέλος της αθωότητας. Και της ανοχής. Οι σπόροι φυτεύτηκαν χρόνια πριν. Με προσοχή και φροντίδα καλλιεργήθηκαν για πολύ καιρό. Το μέλλον σιγά σιγά αρχίζει να φυτρώνει. Η φλόγα της επανάστασης ανάβει…

Η κριτική μας

Και στο δεύτερο μέρος της τριλογίας η συγγραφέας καταφέρνει και μας μεταδίδει τις ανησυχίες και την αγωνία της για την κρίση που βιώνουμε. Κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.
Το μεγάλο ερώτημα είναι, μέχρι που θα φτάσουμε; Δίνει σάρκα και οστά σε ένα σενάριο πολύ επίφοβο. Το μανιφέστο που περιγράφει, είναι η ενσάρκωση της παγκοσμιοποίησης, με κλειστά όμως σύνορα.
Η λεπτομερή περιγραφή του, όσον αφορά την παιδεία, την υγεία την εργασία, τον γενικότερο τρόπο ζωής, τον έλεγχο των γεννήσεων και των θανάτων, τον έλεγχο των επαγγελμάτων και τον διαχωρισμό των περιοχών σε ζώνες, την γενικότερη αντιμετώπιση του πληθυσμού ως άβουλα πρόβατα που μπορούν να δεχτούν τα πάντα, και τη διαφθορά να ανθίζει, πραγματικά συγκλονίζει.
Μπορεί να είναι προϊόν μυθοπλασίας, αλλά πατά απόλυτα στη σημερινή πραγματικότητα, όπου η χλιδή είναι για τους λίγους και η ακραία φτώχεια για τους πολλούς.
Τα άτομα της ιστορίας, αυτή τη φορά είναι περισσότερα, μέλη μιας οικογένειας που το βιώνουν, είναι άτομα της διπλανής πόρτας, θα μπορούσαν να είναι μέλη της δικής μας οικογένειας. Έχουν όλοι την ίδια αγωνία αν θα καταφέρουν να δουν την μεγάλη ανατροπή, αν θα γίνει τελικά με αυτούς ή χωρίς αυτούς. Αν και η ελπίδα της αλλαγής αχνοφαίνεται, υπάρχει ο προβληματισμός αν τελικά αυτή η κοινωνία που ζούμε πάψει ποτέ να είναι ένας τόπος δυστοπικός και καταφέρει να γίνει επί της ουσίας ευτοπικός, μια ΕΥΤΟΠΙΑ δηλαδή. Ένας άλλος κόσμος, όμορφος, με δικαιοσύνη, με ελευθερία, με κατανόηση, με σύμπνοια, με αλληλεγγύη. Ένας κόσμος διόλου ουτοπικός, απόλυτα εφικτός, γιατί σε αυτή τη ζωή, τα πάντα γίνονται. Το όραμα και η ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο, είναι εκεί, μπροστά μας. Μπορούμε να τα κατακτήσουμε όταν όλοι μαζί αποφασίσουμε να τα διεκδικήσουμε.