Ενώ η Αθήνα προσπαθεί να επιβιώσει μέσα στο πέπλο της πρωτοφανούς παγωνιάς που την έχει καλύψει από άκρη σ’ άκρη, ένας σαδιστικός εκδικητής χωρίς πρόσωπο αναλαμβάνει να απονείμει τις πιο απάνθρωπες ποινές σε όσους ξεφεύγουν από τη δικαιοσύνη.

Την ίδια στιγμή, η εν ψυχρώ εκτέλεση ενός ξένου άντρα στην Αχαρνών θα αφήσει ένα αθώο παιδί τραυματισμένο και τρομοκρατημένο, ολομόναχο σε μια άγνωστη, αφιλόξενη, άγρια πόλη –και ευάλωτο σε όλους αυτούς που θα το αναζητούν για να το κάνουν να σωπάσει μια για πάντα.

Όμως εκείνο που περισσότερο από καθετί θα κάνει την καρδιά της αστυνόμου Στέλλας Άνταμς να τρέμει από τη φρίκη είναι η εμφάνιση, με σάρκα και οστά αυτή τη φορά, του μεγαλύτερου εφιάλτη της, ενός εφιάλτη που πια είναι εδώ, στην ίδια της την πόλη, και ζητά επίμονα αίμα, πόνο και εκδίκηση…

Σε μία ανελέητη κούρσα με τον χρόνο, με μόνο της σύμμαχο απέναντι στους γρίφους και τα ερωτηματικά έναν άντρα με γκρίζο παρελθόν, θα βρεθεί αντιμέτωπη με το μεγαλύτερο δίλημμα της ζωής της: πόσο από τον εαυτό της θα θυσίαζε με τα ίδια της τα χέρια για να φέρει πίσω εκείνους που αγαπά;

Και πόσο μπορεί να πονάει κάτι τέτοιο;

Η τρίτη περιπέτεια της πιο μοντέρνας, αντισυμβατικής και ξεχωριστής εκπροσώπου της ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας δεν θα φύγει ποτέ από το μυαλό σας.

Η κριτική μας

Πόσο υπέροχα, παγωμένα ανατριχιαστικό είναι αυτό τρίτο μέρος της τριλογίας της Στέλλας Άνταμς!
Αυτό το τελευταίο βιβλίο της σειράς είναι απόλυτα χορταστικό. Η αντι-ηρωίδα μας στα καλύτερά της!
Μπορεί να θεωρούμε πως το κάθε βιβλίο μπορεί να διαβαστεί ανεξάρτητα από τα άλλα, κατά την ταπεινή μου γνώμη όμως, για να μπει ο αναγνώστης καλύτερα στο κλίμα της κάθε ιστορίας, θα πρέπει να διαβάσει και τις τρεις ιστορίες, με τη σειρά έτσι όπως έχουν κυκλοφορήσει.
Η δε ηρωίδα, πάντα αντισυμβατική, ασυμβίβαστη, μονόχνωτη κατά τους συναδέλφους της, με την όψη της να μοιάζει περισσότερο με βαμπίρ, παραμένει πάντα ανθρώπινη, περισσότερο από ποτέ, αναπνέει, κινείται, παλεύει και περπατά ανάμεσά μας, είναι μια από μας. Θέλει να κάνει τον κόσμο όπου ζούμε ένα καλύτερο μέρος.
Αυτή τη φορά καλείται να αντιμετωπίσει κατά πρόσωπο τους δαίμονές της, τον χειρότερό της εφιάλτη. Αγωνίζεται μέσα στην ελληνική επικράτεια, στην πρωτεύουσα, στη σύγχρονη Αθήνα. Σε μια πόλη, που βρίσκεται μέσα στη καρδιά του χειμώνα, που αντιμετωπίζει ένα πρωτοφανή κύμα ψύχους, με τους ανθρώπους να έχουν ταμπουρωθεί μέσα στα σπίτια τους, και οι δρόμοι να είναι εντελώς άδειοι και να τους πνίγει η πυκνή ομίχλη.
Μια γραφή εξαιρετική, αλλά προ πάντων κινηματογραφική, και σε αυτό το βιβλίο ακόμα καλύτερη, μια ατμόσφαιρα σκοτεινή, παρόλο το ολόλευκο τοπίο του χιονιού. Αυτός ο τόμος τα έχει όλα, αγωνία, σασπένς ανατροπές, φρίκη, τρόμο και να νιώθουμε το δέρμα μας να ανατριχιάζει από τη παγωνιά και όχι μόνο, που αισθανόμαστε από την ιστορία. Καταλήγουμε να έχουμε κι εμείς Κρύο Δέρμα.
Κρατάει εμάς τους αναγνώστες δέσμιους μέχρι την τελευταία του σελίδα. Δεν νομίζω πως θα μας χάλαγε, κάποια στιγμή στο μέλλον, να συναντήσουμε νέες ιστορίες μαζί της.
Προσωπικά πιστεύω πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, οι ιστορίες της Στέλλας Άνταμς να μεταφερθούν στη μεγάλη ή στη μικρή οθόνη και στο σκηνοθετικό τιμόνι να βρίσκεται αυτός που έχει μεταφέρει στη μικρή οθόνη μια άλλη τριλογία. Εσείς τι λέτε;

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ

ΚΡΥΟ ΔΕΡΜΑ
Scroll To Top
Συνεχίζοντας την περιήγηση, αποδέχεστε τη χρήση cookies!