Νουρίν: Η νύχτα που φώτισε τη μέρα

Είδε τον εαυτό της στους ξερότοπους της Αιθιοπίας, να τρέχει και να ψάχνει απελπισμένη τα μωρά της. Γύρω της υπήρχαν δεκάδες μελαμψά παιδάκια, μα εκείνη τα προσπερνούσε γυρεύοντας τα δικά της.
Ξαφνικά τα είδε. Ήταν βέβαιη πως ήταν τα δικά της παιδιά, το ένιωσε τη στιγμή που τα αντίκρισε και μια άγρια χαρά πλημμύρισε την καρδιά της.
Έτρεξε κοντά τους να τ’ αγκαλιάσει, μα εκείνα απομακρύνονταν. Την έπιασε πανικός. Κάθισε απογοητευμένη στον κορμό του δέντρου κι άρχισε να κλαίει. Τότε το μεγαλύτερο κοριτσάκι τής μίλησε.

«Μην κλαις, μαμά, και μη στεναχωριέσαι. Υπάρχει εδώ ένα κοριτσάκι που σε περιμένει. Αυτό θα είναι το παιδί σου κι εσύ η μαμά του. Και θα είστε πολύ ευτυχισμένες και οι δυο. Η ζωή σου θα γεμίσει φως. Φως από τα μάτια της και την καρδιά της».

Ένα βιβλίο που μιλά για τη διαφορετικότητα, για την αδικία μα και για τη δύναμη της αγάπης. Ένα ταξίδι από τη Σύρο στην Αιθιοπία, γεμάτο δυνατό έρωτα, περιπέτεια, αγωνία και συγκίνηση. Η προσπάθεια δύο ανθρώπων να αποδείξουν πως η αγάπη μπορεί να νικήσει τα πάντα, ακόμα και τον κοινωνικό ρατσισμό. Άραγε θα τα καταφέρουν;

Η κριτική μας

Ένα υπέροχο βιβλίο, καλογραμμένο, άρτιο από κάθε άποψη, γεμάτο από συναίσθημα, συγκίνηση και άδολη, απόλυτη και πραγματική αγάπη, από την πρώτη μέχρι την τελευταία του σελίδα, στοιχεία που σπανίζουν στη σημερινή ζωή μας. Πραγματικά τυχεροί όσοι μπορούν να τη βιώσουν και να ξεπερνούν κάθε εμπόδιο που στήνει το εκάστοτε κοινωνικό περιβάλλον, σε ότι αφορά τη διαφορετικότητα. Οι περισσότεροι από μας ξέρουμε πολύ καλά πως πολλά από αυτά τα εμπόδια βρίσκονται μόνο στο μυαλό μας.

Η συγγραφέας μας, έχει πάντα το θάρρος και καταπιάνεται στα βιβλία της με πολύ σημαντικά θέματα της εποχής μας. Έτσι κι αυτή τη φορά καταπιάνεται με τη υιοθεσία ενός παιδιού διαφορετικού χρώματος.

Οι ήρωες της ιστορίας, αποτελούν τρεις γενιές μιας δεμένης ελληνικής οικογένειας, είναι χαρακτήρες απόλυτα ολοκληρωμένοι και αληθινοί, μιας και η υπόθεση του βιβλίου βασίζεται σε μια πραγματική ιστορία. Όλα αυτά τα αληθινά γεγονότα «πλέκονται» αριστοτεχνικά με τη μυθοπλασία και το αποτέλεσμα είναι ένα πολύ δυνατό βιβλίο.

Μια απίστευτη περιπέτεια που μας ταξιδεύει στο χρόνο και από τη Σύρο, στην Αιθιοπία και μετά στην Αθήνα.

Μέσα από μια γραφή απλή και προσιτή, μας μιλάει για τον ρατσισμό, για εφηβικούς αλλά και πανίσχυρους έρωτες, φιλίες, οικογενειακά θέματα, μυστικά, αγωνία αλλά και συγκίνηση. Δεν πραγματεύεται μόνο τον ρατσισμό του χρώματος. Αλλά κάθε είδος ρατσισμού.

Ένα βιβλίο αφιερωμένο στα σοκολατένια παιδιά της χώρας μας, παιδιά της καρδιάς, που καθημερινά δίνουν φως σε πολλές οικογένειες, και αφήνει ανεξίτηλο αποτύπωμα στην καρδιά του αναγνώστη. Σε αυτά τα παιδιά όμως τίποτα δεν έχει χαριστεί απλόχερα και άκοπα. Παλεύουν κάθε μέρα με την προκατάληψη, την καχυποψία, το χλευασμό, τον ρατσισμό, τον αφορισμό που δείχνει η κοινωνία απέναντι στο διαφορετικό είτε πρόκειται για χρώμα δέρματος, είτε για επιλογή συντρόφου, είτε για πολιτική πεποίθηση, είτε για κοινωνική διαστρωμάτωση.

Αυτοί οι άνθρωποι που σκέφτονται τόσο αρνητικά για τους άλλους, είναι στην πλειοψηφία τους άνθρωποι δυστυχισμένοι, που όχι μόνο δεν δέχονται την όποια διαφορετικότητα, όχι μόνο δεν την καταλαβαίνουν, αλλά πολύ απλά δεν θέλουν και να την καταλάβουν.

Για αυτό κατά την ταπεινή μου άποψη, εμείς οι άνθρωποι πρέπει να είμαστε ταπεινοί, να έχουμε αυτογνωσία και να αγαπάμε χωρίς εγωισμό. Να μπορούμε να συγχωρούμε, να προσπερνάμε το κακό και το άδικο και να μην αφήνουμε τίποτα αρνητικό να μας επηρεάζει. Μόνο έτσι θα μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι.

Αυτό που θα κρατήσω εγώ, είναι η φράση του Αλέκου που λέει στην κόρη του: «όποιος έχει πρόβλημα μαζί σου, απλά έχει πρόβλημα. Γιατί να πρέπει το δικό του πρόβλημα να γίνει και δικό σου;»

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ

ΝΟΥΡΙΝ
Scroll To Top
Συνεχίζοντας την περιήγηση, αποδέχεστε τη χρήση cookies!