Σταχτόνερο

Βιβλία / Κριτικές / Ελληνική Λογοτεχνία

Στο μικρό απομονωμένο χωριό της Ηπείρου, πίσω από τα δαντελωτά κουρτινάκια των κλειστών παραθύρων, κάποιοι παραμονεύουν όμοια με ακρίδες, ακίνητες, έτοιμες να χιμήξουν. Όταν είναι πολλές μπορεί να γίνουν μία από τις δέκα πληγές του φαραώ.

Και μπορούν να σκοτώσουν τις αθώες παιδικές ψυχές της Αννούλας και του Νεόφυτου. Όπως κάποιος σκότωσε τη μητέρα τους.

Η δημοσιογράφος Ξένια Μαρίνη είναι εκείνη που θα χαλάσει τη σιωπηλή συμφωνία τους. Γιατί οι ένοχοι πρέπει να πληρώσουν. Δεν αρκεί όμως να μάθει ποιος είναι ο φονιάς. Πρέπει να μάθει γιατί το έκανε. Έτσι μόνο θα σταματήσει το μίσος.

Η Ξένια είναι αποφασισμένη να κάνει τα πάντα για να φτάσει στην κάθαρση, ακόμα και με κίνδυνο της ίδιας της ζωής της. Νερό και στάχτη…

Η κριτική μας

Σταχτόνερο είναι η κοινή σε όλους μας αλισίβα, που είναι φτιαγμένη αποκλειστικά από στάχτη ξύλων, χωρίς κόλλες, βαφές ή επεξεργασμένα. Καθαρίζει λευκαίνει και απολυμαίνει σε βάθος. Έτσι θα πρέπει κι εμείς να φιλτράρουμε, να επεξεργαζόμαστε πολλά γεγονότα στη ζωή μας, να προβληματιζόμαστε, να κάνουμε την αυτοκριτική μας και τελικά με «ψύχραιμο» πλέον μάτι, να αντιμετωπίζουμε τα λάθη μας και να αποστασιοποιούμαστε από αυτά.

Μια αφήγηση σε μια απόλυτα dark ατμόσφαιρα, και σε αυτό βοηθούν πολύ τα έντονα καιρικά φαινόμενα που περιγράφει η συγγραφέας. Ακόμα και οι χαρακτήρες της ιστορίας είναι απόλυτα εναρμοσμένοι με αυτή την ατμόσφαιρα και είναι ανατριχιαστικά αληθινοί.

Παιδί της επαρχίας κι εγώ, θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που δεν έχω βιώσει τόση σκοτεινιά, τόσο στο περιβάλλον όσο και στους κατοίκους της περιοχής που μένω. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν πανελλαδικά τέτοιες περιοχές, κλειστές και απομονωμένες κοινωνίες με εφτασφράγιστες τόσο τις πόρτες των σπιτιών τους, όσο και τις καρδιές και τις ψυχές σε κάθε «νέα» εισβολή, με ξεκάθαρο προς όλους το συναίσθημα του μίσους. Κι όσον αφορά γεγονότα που συμβαίνουν στη κοινωνία τους, παραμένουν σφραγισμένα και τα στόματα όλων, σαν να κυριαρχεί μια ομερτά.

Μέσα σε αυτή την καθαρά μυστηριακή ατμόσφαιρα δεν λείπουν τα μυστικά, τα ψέματα, η αγωνία και η αμφιβολία αν είναι αλήθεια όσα φαίνονται με το πρώτο μάτι για τα τους πάντες και τα πάντα.

Η περιγραφή γίνεται σε πρώτο πρόσωπο και έτσι η συγγραφέας καταφέρνει να καυτηριάσει και να στιγματίσει όλα τα κακώς κείμενα μιας τέτοιας κλειστής κοινωνίας. Έχει κάποια στοιχεία αστυνομικού μυθιστορήματος, τα οποία όμως δεν κυριαρχούν όσο προχωράει η πλοκή.

Το σίγουρο είναι πως αυτό το βιβλίο γεμίζει τον αναγνώστη πολλά και διάφορα συναισθήματα και πολλές φορές αντικρουόμενα.

Η συμβουλή μου: Διαβάστε το!!!!