Το δάκρυ της μάντισσας

Ύστερα από ένα τραυματικό βίωμα η Άννα, μια νεαρή κοπέλα της μεγαλοαστικής αθηναϊκής κοινωνίας στα χρόνια του Όθωνα, διορίζεται δασκάλα σε ένα ορεινό χωριό της Ρούμελης. Λίγο πριν από το ξεκίνημα της καινούριας της ζωής, συναντά μια ηλικιωμένη μάντισσα που την προειδοποιεί για τον θανάσιμο κίνδυνο που παραμονεύει στον τόπο προορισμού της. Ωστόσο, φτάνοντας στο σπίτι όπου θα φιλοξενηθεί, η νεαρή δασκάλα γίνεται δεκτή με θέρμη και ενθουσιασμό από την πεντάμορφη Μαρίτσα, η οποία ζει εκεί με τη θεία της και τον αυστηρό αδελφό της. Οι συνθήκες και τα ήθη του χωριού είναι πρωτόγνωρα και καταπιεστικά για την Αθηναία δασκάλα.
Σύντομα όμως θα ανακαλύψει πως, μέσα σ’ εκείνο το ασφυκτικό περιβάλλον, η δύναμη του ανθρώπινου πάθους βρίσκει τον τρόπο να τινάξει στον αέρα τις συμβατικότητες, τα ήθη, τη λογική, το δίκιο και, εντέλει, την ίδια τη ζωή.

Μια θρυλική υπόθεση πάθους και φονικού, που ενέπνευσε ποιητές και συγγραφείς του προηγούμενου αιώνα και εκδικάστηκε στο Κακουργιοδικείο Μεσολογγίου. Η δικογραφία φυλασσόταν μέχρι το 1957 στο Εφετείο Πατρών, οπότε και εξαφανίστηκε μυστηριωδώς.

Η κριτική μας

Μια συγκλονιστική περιγραφή μιας πραγματικής ιστορίας που διαδραματίστηκε δύο αιώνες πριν, την εποχή του βασιλιά Όθωνα, στη ορεινή Φωκίδα. Είναι η ιστορία της Μαρίας της Πενταγιώτισσας, ή κοινώς της Μαρίτσας Δασκαλοπούλου από το χωριό Πενταγιούς, η οποία ήταν φημισμένη για την θρυλική ομορφιά της και για τα ερωτικά σκάνδαλα που δημιουργούσε στο διάβα της. Η ιστορία της έγινε ζωντανός θρύλος και έφτασε μέχρι τα πέρατα του κόσμου, και απασχόλησε όλα τα είδη του λόγου (θέατρο, επιθεώρηση, ποίηση, κινηματογράφο, μουσική, σάτιρα) και στο όνομά της λειτούργησαν εφημερίδες και συστήθηκαν εξωραϊστικοί σύλλογοι.
Η συγγραφέας, βασισμένη σε αυτά τα αληθινά γεγονότα, μας δίνει ένα μυθιστόρημα πολύ καλογραμμένο και δεμένο αφηγηματικά, με έντονο ύφος, που μπορεί να διαβαστεί κυριολεκτικά απνευστή. Δίνει μια πολύ παραστατική εικόνα της τότε εποχής, συγκεκριμένα της ελληνικής επαρχίας σε αντιδιαστολή με την αθηναϊκή κοινωνία του Όθωνα.
Το αφήγημα αυτό είναι αποτέλεσμα μιας βαθιάς έρευνας που έχει γίνει από την πλευρά της κυρίας Γουβέλη. Μπλέκει αριστοτεχνικά τη μυθοπλασία με τα πραγματικά γεγονότα και το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό, μιας και καταφέρνει και αποφεύγει τις υπερβολές. Οι πληροφορίες και οι περιγραφές που μας δίνει είναι ακριβώς τόσες, όσες χρειάζεται να δώσει στον αναγνώστη. Η κλιμακούμενη πλοκή και οι ανατροπές δεν λείπουν σε αυτό το βιβλίο και το τέλος πραγματικά μας παίρνει την ανάσα.
Καταφέρνει και μας φέρνει αντιμέτωπους με τις απαρχαιωμένες νοοτροπίες και συμπεριφορές εκείνης της εποχής και τονίζει ακριβώς για το ποια ήταν η κοινωνική θέση της γυναίκας που θεωρούνταν υποδεέστερο ον, δεν είχε καν δικαίωμα στη μόρφωση και στη κυριολεξία καταδυναστευόταν από τα πρέπει και τα θέλω, της τότε ανδροκρατούμενης κοινωνίας. Οι εποχές για εκείνη ήταν δύσκολες, τα ήθη και τα έθιμα στην επαρχία αναμφίβολα αυστηρά.
Οι χαρακτήρες της ιστορίας είναι απόλυτα αληθινοί. Είναι ευαίσθητοι, περήφανοι, δυνατοί, απόμακροι, τρυφεροί, με αδυναμίες αλλά πάντα εκτεθειμένοι στις βουλές της μοίρας, και ότι αποφασίζουν να πράξουν, έχει μεγάλη επιρροή στη δική τους ζωή, αλλά και σε εκείνη του στενού τους περιβάλλοντος.
Ο βασικός πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο έρωτας, και μάλιστα σε μια εποχή που τις περισσότερες φορές είναι καταδικαστέος και το ζητούμενο είναι να καταπνίγεται. Και πως είναι δυνατόν να γίνει κάτι τέτοιο όταν ο ίδιος βρίσκει τρόπο και επιβάλλεται; Γίνεται καταλυτικός και όσο πιο πολύ καταπιέζεται, τόσο πιο πολύ οδηγεί σε πρωτοφανή πάθη. Γίνεται καταστροφικός, ειδικά όταν είναι αληθινός, δυνατός, ανεκπλήρωτος και ανομολόγητος.
Συμβουλή μας: απολαύστε αυτό το βιβλίο, μέχρι την τελευταία του σελίδα, και η επίγευσή του θα σας ακολουθεί για μέρες.

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ

ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΗΣ ΜΑΝΤΙΣΣΑΣ
Scroll To Top
Συνεχίζοντας την περιήγηση, αποδέχεστε τη χρήση cookies!