Το κέντημα του όρκου

Σκύρος 1969: Η Αμέρσα και η Μερσίνη είναι οι μοναχοκόρες των δύο αφεντάδων του νησιού, των αδερφών Μανώλη και Ανδρέα Φέρτη. Όμορφες αλλά εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους, έχουν το ίδιο όνομα, το ίδιο επώνυμο και τίποτ’ άλλο κοινό.

Την ίδια χρονιά, γιατρός στο νησί θα διοριστεί ο νεο¬φερμένος Στεφανής Μάχος, ενώ λίγους μήνες αργότερα ο διάσημος στο πανελλήνιο ηθοποιός Φαίδωνας Μαρκάζης θα επιλέξει τη Σκύρο για να ολοκληρώσει την περιοδεία του. Ένα ατύχημα κι ένας ξαφνικός, περίεργος θάνατος θα αλλάξουν τη ρότα των δύο γυναικών, πλέκοντας ένα γαϊτανάκι ανατροπών που θα τις εμποδίσει να δουν την πραγματικότητα. Μετά τον μυστηριώδη θάνατο, κανενός η ζωή δε θα είναι πια η ίδια…

Το «Κέντημα του Όρκου» είναι ένα από τα πιο δημοφιλή σχέδια της σκυριανής κεντητικής, το οποίο οι γυναίκες ορκίζονται πως θα κεντήσουν μόνο μία φορά στη ζωή τους, λόγω της δυσκολίας του.

«Γιατί και η ίδια η ζωή τι νομίζεις πώς είναι; Ένα κέντημα. Δύσκολο και απαιτητικό, που με τις κλωστές του μπερδεύει όνειρα, προσδοκίες, αξιώσεις. Κι άλλοτε τις κουβαριάζει δημιουργώντας κόμπους κι άλλοτε τις απλώνει φτιάχνοντας θάλασσες».

Ένα μυθιστόρημα αδιάκοπου μυστηρίου και ανατροπών στην Ελλάδα της δεκαετίας του ‘70, που συνυφαίνει τα συναισθήματα με τα ανθρώπινα πάθη και σε κάνει να αναρωτιέσαι…
Αυτό που βλέπεις είναι αληθινό;

Η κριτική μας

Η συγγραφέας με αυτό της το βιβλίο πραγματικά «κέντησε».
Διαδραματίζεται βασικά στη Σκύρο, όπου το «Κέντημα του Όρκου» αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή τοπικά κεντήματα, τη δεκαετία του ’60 με ’70, με αναφορές και στην Αθήνα.
Η αναφορές στην εποχή αυτή γίνονται με επιτυχία, κρίνοντας από την περιγραφή της μόδας και της μουσικής, και μας πείθει πως η συγγραφέας έχει μια άριστη εικόνα της.
Μια πολυπρόσωπη ιστορία με αναμφισβήτητο κοινωνικό περιεχόμενο, με ψυχογραφικά στοιχεία, γεμάτο ένταση και μυστήριο.
Μια χορταστική γραφή, με μια πολύ καλά δεμένη αφήγηση που γίνεται σε τρίτο πρόσωπο, και με χαρακτήρες που είναι απόλυτα αληθινοί, καλοί ή κακοί. Με στοιχεία δανεισμένα από την αστυνομική λογοτεχνία, δεν στερείται σε αγωνία, μίση, έρωτες, αντιζηλίες, οικογενειακά δράματα, ανατροπές αλλά όλα καμωμένα γεμάτα πάθος.
Από τα μέσα του βιβλίου και μετά υπάρχει η σταδιακή λύση του μυστηρίου και στο τέλος τα αποκαλυπτήρια. Όλα τότε μπαίνουν σιγά σιγά στη θέση που τους αξίζει.
Τολμώ να πω πως είναι ένα «γυναικείο» βιβλίο, μιας και καταπιάνεται με προβλήματα που αντιμετώπιζαν εκείνη την εποχή οι γυναίκες, ειδικά αυτές που δεν συμβιβάζονταν με τον απλό ρόλο της γυναίκας-συζύγου-μητέρας-νοικοκυράς, σε μια αμιγώς πατριαρχική κοινωνία. Σίγουρα κάποιες αναφορές του βιβλίου θα δυσαρεστήσουν και να θυμώσουν τους αναγνώστες. Ένας άντρας αναγνώστης δε, πολύ πιθανόν να μη αναγνωρίσει αυτού του είδους τις προθέσεις της συγγραφέα αμέσως.
Το βιβλίο έχει και μια μεταφορική έννοια. «Και η ίδια η ζωή είναι ένα Κέντημα. Δύσκολο κι απαιτητικό που με τις κλωστές του μπερδεύει όνειρα, απαιτήσεις, αξιώσεις. Κι άλλοτε τις κουβαριάζει δημιουργώντας κόμπους, κι άλλοτε τις απλώνει φτιάχνοντας θάλασσες».

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ

ΤΟ ΚΕΝΤΗΜΑ ΤΟΥ ΟΡΚΟΥ
Scroll To Top
Συνεχίζοντας την περιήγηση, αποδέχεστε τη χρήση cookies!