Ερωσφόρος

Βιβλία / Κριτικές / Ελληνική Λογοτεχνία

Αν μπορούσες να τελειώσεις τον έρωτα μ’ ένα χάπι, θα το έκανες;
Στο άμεσο μέλλον ο έρωτας κατηγοριοποιείται ως ψυχική ασθένεια. Η εικοσιεξάχρονη Φωτεινή αποφασίζει να εισαχθεί σε μια κλινική «συναισθηματικής αποτοξίνωσης» προκειμένου να επουλώσει τα τραύματα που της προκάλεσε η τελευταία ερωτική της περιπέτεια. Την επίβλεψη και τη θεραπεία της θα αναλάβει η Μίνα Παναγιώτου, η διακεκριμένη επιστήμονας που εφηύρε το χάπι που σε απαλλάσσει από κάθε ερωτική εξάρτηση.
Τα επικίνδυνα μυστικά που κρύβουν η μία από την άλλη, και πολλές φορές κι από τον ίδιο τους τον εαυτό, θα μετατρέψουν τη διαδικασία της θεραπείας σ’ έναν ακήρυχτο, ψυχρό πόλεμο, που θα ενταθεί ύστερα από την ξαφνική έλευση ενός μυστηριώδους νεαρού ασθενή. Σαν από μηχανής θεός –μπορεί και διάβολος– ο άντρας αυτός θα φέρει τις δύο γυναίκες αντιμέτωπες με τις επιλογές τους και θα τις κάνει να επαναπροσδιορίσουν τη στάση τους απέναντι στη ζωή και στον έρωτα.
Το αριστοτεχνικά δομημένο θρίλερ ανατροπών που μας σύστησε τον Γιώργο Καστέλλη στον χώρο της λογοτεχνίας, επανακυκλοφορεί ύστερα από απαίτηση του αναγνωστικού κοινού, που δεν μπόρεσε παρά να το ερωτευτεί.

Η κριτική μας

Για τον έρωτα ο λόγος. Και δεν μιλάμε για το μικρό φτερωτό αγγελάκι – μωράκι που μας σημαδεύει με τα τόξα του. Εδώ έχουμε να κάνουμε, όπως μας δηλώνει και ο τίτλος του βιβλίου ΕΡΩΣΦΟΡΟΣ με ένα διαβολάκι που μας γελάει χαιρέκακα και φυτρώνει στη κυριολεξία εκεί που δεν το σπέρνουν.

Είναι μια ιστορία απόλυτα προσγειωμένη, χωρίς ωραιοποιήσεις και γλυκανάλατη πλοκή και χωρίς happy end που στάζει από υπερβολή. Εδώ έχουμε να κάνουμε με τον ΕΡΩΤΑ στις απόλυτα ανθρώπινες διαστάσεις του, με τα συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα, με τις ανασφάλειες που μας δημιουργεί και το πώς μπορεί ο καθένας να τον διαχειριστεί.

Μέσα από τη μυθοπλασία, τις ανατροπές και δια της «ατόπου απαγωγής» ο συγγραφέας καταφέρνει να μας φέρει στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Μας αποδεικνύει περίτρανα πως Έρωτας σημαίνει αισθάνομαι, αισθάνομαι άρα ζω και πως ο Έρωτας είναι η κινητήρια δύναμη της ζωής, και ας σημαίνει πολλές φορές αφόρητος πόνος που γεμίζει τη ψυχή μας με σημάδια και ουλές που το πρώτο καιρό αιμορραγούν ασταμάτητα κι αν τραβήξεις μετά από καιρό τη κλωστούλα από τα ράμματα, στάζει πάλι αίμα η πληγή από αυτό που λέμε νοσταλγία.

Οι χαρακτήρες του βιβλίου απόλυτα ανθρώπινοι, με τα ελαττώματά τους, άνθρωποι καθημερινοί, της διπλανής πόρτας, και ίσως κάποιοι από μας βρουν και κοινά στοιχεία μαζί τους.

Ένα εκπληκτικό βιβλίο, μοναδικό στο είδος του τολμώ να πω, μια απολύτως ολοζώντανη και κινηματογραφική γραφή που ειλικρινά εκπλήσσει, μιας και πρόκειται για το πρώτο συγγραφικό πόνημα του κυρίου Καστέλλη, ένα βιβλίο που με μεγάλη μας ικανοποίηση κυκλοφορεί σε β’ έκδοση, δεν μπορεί κανείς παρά να το ερωτευθεί.