Το άρωμα του μιγκέ

Κύθηρα, χωριό Μυλοπόταμος, 1928

Η Εριφύλη Ανδριανού γεννά το δεύτερο παιδί της, που σαν αντικρίζει το φως της μέρας, τα πάντα αλλάζουν, αφού το κακό έχει πια εισβάλει στο σπιτικό της. Οι χωριανοί μιλούν για κατάρες και για μάγια. Για εκείνες τις μαύρες Ερινύες που, αν τις ακολουθήσεις πιστά, σου τρυπούν το μυαλό και σε παρατούν αβοήθητο, στην άκρη του δύσβατου μονοπατιού, να ξεψυχάς μόνος. Το βαθύ σκοτάδι την έχει περικυκλώσει και αφήνει πίσω της μια και καλή όσους την αγαπούν. Τον άντρα της Φώτη και την κόρη της Αριστούλα, που ζει μονάχα για ένα της χάδι. Πλέον για παρέα της έχει το μίσος και το αρρωστημένο της μυαλό.

Ηράκλειο Κρήτης, γυναικείες φυλακές Αλικαρνασσού, 2006

Οι ώρες μετρούν αντίστροφα για την Αριστούλα Ανδριανού, που στα γεράματά της καταλήγει στη φυλακή. Για συντροφιά της έχει μόνο μια δεσμοφύλακα, στην οποία διηγείται όλα τα δεινά που της έφερε η μοίρα. Καθώς της εξιστορεί τα γεγονότα που τη στιγμάτισαν, ο πόνος και ο φόβος περικυκλώνουν το ζαρωμένο της κορμί. Το κελί της κάθε στιγμή γεμίζει από τους αναστεναγμούς της, αφού θυμάται όσους βεβήλωσαν την αγνότητά της, όσους της στέρησαν τον έρωτα. Είναι χρέος της όμως να ελευθερώσει την αλήθεια, για να βρει η ψυχή της επιτέλους τη συγχώρεση και τη λύτρωση, για να αφήσει πίσω της για πάντα τις πύλες της κολάσεως.

Η ζωή της Αριστούλας Ανδριανού είναι γραμμένη σε τούτες τις σελίδες. Μονάχα όποιος τολμήσει να περάσει τούτο το κατώφλι της βίας, της απαξίωσης και της απόλυτης σιωπής, θα νιώσει πως όταν Εκείνη κλαίει, τα δάκρυα μεταμορφώνονται σε λουλούδια που ανθίζουν μόνο για έναν λόγο… την αληθινή αγάπη.

Η κριτική μας

Ένα απίστευτα αφηγηματικά βιβλίο, γεμάτο συναισθήματα, που κρατάει τον ενδιαφέρον μας αμείωτο μέχρι τη τελευταία του σελίδα. Κι αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την μοναδική πένα της κυρίας Τσούνη, αλλά και με το γεγονός πως η ιστορία που μας περιγράφει είναι βγαλμένη από τη ζωή, βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και οι χαρακτήρες είναι πέρα για πέρα αληθινοί.
Η υπόθεση εκτυλίσσεται στα πανέμορφα Κύθηρα και στη μαγική Κρήτη και ξεκινά χρονικά στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Μια αφήγηση ζωής, μια εξομολόγηση απίστευτων δινών βγαλμένα κυριολεκτικά μέσα από τα βάθη της καρδιάς της ηρωίδας, που κερδίζει τον αμέριστο σεβασμό του αναγνώστη. Η ηρωίδα στερημένη από την μητρική αγάπη και στοργή, μεγαλωμένη μέσα στο μίσος και με την μια κακουχία να διαδέχεται την άλλη. Μια ζωή γεμάτη βία και εξευτελισμό, αλλά παρ’ όλα αυτά καταφέρνει να πραγματοποιήσει τα όνειρά της, όσο άπιαστα και αν φαίνονταν. Η περιγραφή είναι απολύτως παραστατική και μπορούμε πολύ επιτυχημένα να συμπάσχουμε με την εξομολόγηση της αφηγήτριας της ιστορίας.
Η ιστορία εκτυλίσσεται μια στο παρών και μια στο παρελθόν και η χρονική μετάβαση γίνεται με επιτυχία χωρίς να υπάρχουν χρονικά κενά. Μια ολόκληρη εποχή αναπαράγεται πολύ πειστικά. Όλη η οπισθοδρομική νοοτροπία του προηγούμενου αιώνα, αλλά και η δυσμενή κοινωνική θέση της γυναίκας που όφειλε να σκύβει το κεφάλι στα πρέπει και στα θέλω του άντρα αφέντη, βρίσκει έκφραση σε αυτό το μυθιστόρημα. Μπορούμε και βλέπουμε ακόμα και το κοινωνικό περίγυρο να δικάζει και να καταδικάζει μη σύμφωνες για αυτόν συμπεριφορές, ως αδέκαστος δικαστής.
Με αυτό το μυθιστόρημα η κυρία Τσούνη μας δείχνει το αληθινό και σκληρό πρόσωπο της ζωής χωρίς ωραιοποιήσεις. Έχει δύο πρόσωπα, αυτό που είναι σκληρή και τιμωρεί και αυτό που αγαπά, διδάσκει αγάπη και χαρίζει ελπίδα. Δημιουργεί θύτες αλλά και θύματα και ανά πάσα στιγμή μπορεί να ανατρέψει τις ισορροπίες. Η μεγαλύτερη σχολή είναι αυτή και παραδίδει τα καλύτερα μαθήματα. Είναι επιλογή δική μας ποιο δρόμο θα ακολουθήσουμε, οφείλουμε να δεχόμαστε το κόστος της εκάστοτε απόφασής μας, και να αντιμετωπίζουμε τα πάντα που μας φέρνει στο διάβα μας με αξιοπρέπεια αλλά και να μην ξεχνάμε αξίες όπως την αγάπη και τον σεβασμό για την οικογένεια, τους φίλους, τον συνάνθρωπο, το παιδί, τον σύντροφο, η αγάπη για τον ίδιο μας τον εαυτό.